شاید اگر یک دهه پیش صحبت از زنی می‌شد که موتورسیکلت در خیابان می‌راند همه متعجب می‌شدند اما چندسال است که اگر خوب به کوچه و خیابان‌ها نگاه کنید کم نیستند زنانی که با کلاه ایمنی پشت موتور نشسته و به خوبی پیش می‌روند!

به گزارش راوی امروز، البته همچنان قانون‌گذاران به صورت صریح اجازه‌ای برای اینکه زنان گواهینامه موتور بگیرند نداده‌اند! یک خلا عجیب و عمیق که با آنچه دیده می‌شود بسیار زیاد در تناقض است! حضور زنان روی زین این موتورها میان قانون و عرف معلق مانده، نه قانونی روشن جلوی آن را می‌گیرد نه مجوزی صادر می‌شود!

اخیراً رئیس مرکز اطلاع‌رسانی پلیس راهور تهران موتورسواری را مشروط به داشتن گواهینامه دانست و تأکید کرد که رانندگی هر وسیله نقلیه بدون مجوز معتبر، جرم است.

او از توقیف وسیله، انتقال به پارکینگ و پیگیری قضایی به عنوان سرنوشت محتوم راننده فاقد گواهینامه سخن گفت؛ بی‌آنکه اشاره کند زنان بخش عمده‌ی کسانی را که بدون گواهینامه موتور می‌رانند تشکیل می‌دهند اما بحث را باز نمی‌کند که چرا تاکنون برای زنان چنین مجوزی صادر نشده است!

در این میان، حقوقدانان یادآور می‌شوند که قانون راهنمایی‌ورانندگی هیچ بند یا تبصره‌ای برای ممنوعیت موتورسواری زنان ندارد.

با وجود این، پلیس بر یک نکته پافشاری می‌کند: در برخورد با راننده بدون گواهینامه، جنسیت معنایی ندارد. مرد یا زن، اگر مدرک نداشته باشد، با همان مجازات روبه‌رو خواهد شد. این مجازات می‌تواند از جریمه نقدی و حبس کوتاه‌مدت گرفته تا مسئولیت سنگین در حوادث منجر به جرح یا فوت باشد.

هرچند هنوز علت این سکوت مشخص نشده است، کسی دلیل اینکه چرا به زنان گواهینامه موتور داده نمی‌شود هم نمی‌داند! یک مسیر در حال طی شدن است اما قانون نه می‌تواند مانعی بگذارد و نه می‌تواند اجازه صادر کند!

در نهایت، ماجرا همچنان در گردونه‌ای تکراری می‌چرخد: قانونی که حرفی نمی‌زند، نهادی که دست به اقدام عملی نمی‌زند و زنانی که بین حق قانونی و امکان اجرایی، در برزخی بی‌انتها مانده‌اند. خیابان اما هر روز شاهد نگاه‌هایی است که از پیاده‌رو، سواره‌ها را بدرقه می‌کند؛ نگاه‌هایی که شاید روزی صاحبشان، خود فرمان موتور را در دست بگیرند.

نگار صالحی
گروه اجتماعی چندثانیه

نسخه چاپی خبر